Hartstochtelijk wensen als drijvende kracht

Nu ik dit schrijf zitten wij Nederlanders in een harde lockdown en is er een nieuwe variant van Covid-19 opgedoken in Engeland. Deze zou 70 procent besmettelijker zijn. Geen Kerstmis voor Londenaren besloot premier Johnson. Massaal zijn inwoners van deze stad op de vlucht voor een kille kerst. Het verlangen naar een gezellig samenzijn heeft het gewonnen van het idee om kerst dit jaar op een eenvoudige wijze te vieren. Misschien alleen, wellicht met een paar huisgenoten of drie dierbaren. Nu is deze Britse corona-mutant ook in Nederland. Stel dat minister-president Mark Rutte beslist dat we moeten doen alsof we corona hebben en ons huis alleen voor boodschappen mogen verlaten. Kunnen we dan tijdens de feestdagen met minder tevreden zijn?
Kerstmis en de jaarwisseling op sobere wijze in huis vieren kan wellicht iets bijzonders opleveren. Het zal een stuk stiller zijn dan wanneer iemand zichzelf omringt met toeters, bellen en een groot gezelschap. In die stilte kan een cadeau gevonden worden. Een parel. In afwezigheid van een prikkelrijke omgeving is er het werkelijke verlangen.  Ernst Black (filosoof) vertelde ooit in een interview: ‘Ik heb in mijn leven ontdekt dat verlangen de enige eerlijke eigenschap is van de mens’. Als dat waar is dan ligt de innerlijke drijfveer van de mens hierin verscholen. Het verlangen als krachtbron.
Ik ben vaak blij wanneer mijn verlangens niet in vervulling gaan. Het stimuleert mij om verder te zoeken, steeds opnieuw op weg te gaan. Door verlangen blijf ik vitaal en mijn hart wordt er ruim door. Het maakt dat ik naar creatieve oplossingen zoek. Zo ook in deze periode. Ik kan dit jaar weliswaar niet met mijn zussen, hun partners, neven en nichten bij mijn ouders Kerstmis vieren. Ik kan wel een kaart voor ze maken met een persoonlijke handgeschreven tekst. We kunnen een tijdstip afspreken waarop we via Zoom op elkaar toasten. Afstand nemen van het onbereikbare en het accepteren dat het verlangen naar er wel is, maar niet ingevuld kan worden geeft meer rust, vrijheid, liefde, blijdschap en vrede. Dat is wat ik eenieder toewens.

De volgende yoga-oefeningen (uit: Deugdenyoga Patty Jongmaets) kunnen helpen om los te laten en te accepteren wat er nu is op dit moment:

Meditatie ‘Holle Buis’
Ga zitten zoals je graag doet en het minst last hebt van lichamelijk ongemak.
Ontspan je kaken, je tong en je ogen.
Breng je aandacht naar je stuitje. Stel je voordat er vanuit je stuitje een holle buis de aarde ingaat. Heel diep.

Op een uitademing laat je via de holle buis alles los wat jou belast, emoties en oude herinneringen. Je laat het verleden los en maakt ruimte voor nieuwe dingen. Doe dit een paar keer wanneer je uitademt.

Richt dan je aandacht op je inademing. Op een inademing komt de energie van de aarde naar binnen. Houd je adem even vast en laat de energie, de prana, door je hele lichaam heen stromen.

Wacht tot de inademing zich vanzelf weer aandient.

Adem zo enkele minuten heel bewust in en uit.
Voel bij iedere uitademing hoe je steeds makkelijker kan loslaten en onthechten. Visualiseer hoe alles via de holle buis verdwijnt.

Voel na afloop even in de houding na.
Strek je benen en schud ze los. Zo ook je armen, schouders en het bekken.

Mantra ‘Wahe Guru Guru Wahe Jio’
Zing dan, terwijl je in de kleermakerszit zit, de mantra Wahe Guru, Wahe Guru, Wahe Guru, Wahe Jio chanten (uitspraak: wa-hee goeroe, waa-hee goeroe, waa-hee djie-oh). Dit betekent van donker naar licht gaan, van onbewustzijn naar bewustzijn, van onwetendheid naar werkelijk begrijpen. Je mag hardop zingen.

Breng ondertussen, terwijl je de mantra zingt, tegelijk je onderarmen omhoog over je schouders. Het is alsof je met je handen water over jezelf heen kiept. Herhaal deze mantra twee minuten, terwijl je deze dynamische beweging maakt.

Ik wens jullie fijne feestdagen binnen de mogelijkheden die er zijn. En een warm, liefdevol 2021!

Namasté, Caroline van Uden